Tonąc(y)

{ styczeń 7, 2009 @ 15:25 } · { Moja twórczość }

Tonąc w smutku pozostaję

Czekając na ciepło miłości

Którego zaznać nie mogę

Kiedy zaczynam mieć nadzieję

Jak tonący dostrzega światło powierzchni

Miłość odchodzi ustępując miejsca

Coraz większemu smutkowi

Pogrążam się w otchłań bez końca

Gdyż nic nie ma sensu

Jeśli miłości nie ma

W życiu moim

1 komentarz »

  1. weronika Powiedział/a:

    on styczeń 7, 2009 at 17:39

    Kiedy zaczynam mieć nadzieję

    Jak tonący dostrzega światło powierzchni…
    świetne porównanie ale przydałby się jakiś wiersz powodujący uśmiech ;)

    Odpowiedz

{ Kanał RSS komentarzy dla tego wpisu} · { Adres TrackBack }

Dodaj komentarz